16 - 04 - 2014
ΓΕΝΙΚΑ
ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Τα πιο δημοφιλή άρθα
Συνδεδεμένοι Χρήστες

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 29 επισκέπτες και κανένα μέλος

ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ

Οι τούρκοι κατέλαβαν την Αττική το 1456 (δυο χρόνια αργότερα έπεσε και το κάστρο των Αθηνών, η ακρόπολη). Οι κάτοικοι αντιστάθηκαν σθεναρά στους τούρκους, ιδιαίτερα οι σκληροτράχηλοι και ασυμβίβαστοι Αρβανίτες. Αυτό βέβαια πληρώθηκε ακριβά με τεράστιες καταστροφές και σφαγές. Η γή που είχε αποκτηθεί ή παραχωρηθεί στους κατοίκους χάνετε και ανήκει πλέον στον σουλτάνο.

Το Μαρκόπουλο διοικητικά ήταν καραγιέ (χωριό) του καζά (κάτι σαν νομός) της Αθήνας του σαντζακιού (κάτι σαν περιφερικά) του Ευρίπου του εγιαλετιου (χώρας) της Ρούμελης (Ελλάς). Οι φόροι που πλήρωναν οι κατεκτημένοι ήταν 2 κύριοι , ο κεφαλικός φόρος (χαράτσι) και ο έγγειος φόρος, έκτος όμως από αυτούς υπήρχε και ένα πλήθος έκτακτων φόρων (είναι απορίας άξιο πώς κατάφερε ο ντόπιος πληθυσμός και επιβίωνε). Άλλος ένας δυσβάστακτος φόρος που πλήρωνε το Έθνος κάθε 5 χρόνια ήταν το παιδομάζωμα. Η πειρατεία ήταν ένα ακόμη βάσανο που ταλεπορουσε τους κατοίκους της Αττικής ιδιαίτερα του Μαρκοπούλου λόγο της κοντινής απόστασης με το λιμάνι του Ράφτη που το επισκέπτονταν συχνά – πυκνά οι πειρατές.

Από ένα οθωμανικό φορολογικό έγγραφο του 1506 που βρέθηκε στην Βουλγαρία και αφορά το Μαρκόπουλο μαθαίνουμε τα επίθετα, τον πληθυσμό και τις ασχολίες των κατοίκων. Το 1506 το Μαρκόπουλο είχε 23 εστίες (μέσος αριθμός εστίας 5 άτομα) δηλαδή γύρω στους 115 κατοίκους, οι ασχολίες ήταν κατά κύριο λόγο γεωργικές με παραγωγή σιταριού, βρώμης και κριθαριού, σαν δεύτερες ασχολίες είχαν την κτηνοτροφία και την μελισσουργία και φυσικά τον γλαυκό.

Τα χρόνια περνούσαν και η ζωή των κατοίκων γίνονταν όλο και πιο ανυπόφορη ώσπου γύρω στο 1650, 120 Αρβανίτες των Μεσογείων με αρχηγούς τον Λάμπρο και τον Μπουζάλα ξεσηκώθηκαν και πολιόρκησαν την Αθήνα για 6 μήνες, όποιος τούρκος έπεφτε στα χέρια τους τον αποκεφάλιζαν. Οι αμυνόμενοι συγκρότησαν στρατιωτικό σώμα 700 ανδρών, συγκρούστηκαν με τους Αρβανίτες οι οποίοι πολέμησαν σθεναρά και τους ανάγκασαν να κλειστούν πάλι στην Αθήνα. Στην είδηση ότι τούρκικα εκστρατευτικά σώματα έρχονται από την Θήβα και τον Εύριπο , οι Επαναστάτες 'εστειλαν ένα καΐκι στην Τζια όπου υπήρχαν βενετικά πλοία και κατάφεραν να τα φέρουν όλα στον Πόρτο Ράφτη. Επιβιβάστηκαν σε αυτά αφού φόρτωσαν ένα μεγάλο αριθμό από ζωντανά. Ο Λάμπρος και ο Μπουζάλας διακρίθηκαν στον βενετικό στρατό, κατέλαβαν διοικητικά αξιώματα και έζησαν ευκατάστατοι.

Άλλη μια επαναστατική κίνηση στην Αττική ξεκίνησε μαζί με τα ορλωφικά το 1769 ο αρβανίτης Μητρομάρας (Μήτρος Λέκκας), μαζί του συνταχτήκαν και οι κάτοικοι των Μεσογείων. Ο Μητρομάρας κατέλαβε την Σαλαμίνα που την χρησιμοποίησε σαν ορμητήριο εναντίων των τούρκων της Αττικής. Το 1771 χάνει μια μάχη και πεθαίνει ένα χρόνο αργότερα στο Αγκίστρι. Οι Λεμπέσιδες που αποτελούσαν των στρατό του, πολλοί εκ των οποίον και Μεσογείτες αιχμαλωτίστηκαν και θανατώθηκαν.

Στην Οθωμανική περίοδο διάφοροι περιηγητές πέρασαν από το Μαρκόπουλο, ο Τζωρτζ Γουέλερ , ο Ελβια Τσεμπέλι, ο Κορνήλιο Μάγκνι, ο Αλεσάντρο Μπιζάνι, ο Τζέιμς Στιούαρτ, ο Αββά Μπαρτελέμι και ο δυτικός κληρικός Φορμουντ ο οποίος είχε έρθει στην Ελλάδα σαν "ακαδημαικός" απεσταλμένος του βασιλιά Λουδοβίκου και είχε καταστρέψει ολοσχερώς την αρχαία Σπάρτη, την Τροιζινα, το Άργος, την Ερμιόνη και ότι αρχαίο έβρισκε μπροστά του στα τρία χρόνια που ήταν στην Ελλάδα.

Εάν σας αρέσει, κοινοποιήστε το
FacebookMySpaceTwitterDeliciousGoogle BookmarksLinkedinRSS FeedPinterest
Translate
Ακολουθήστε μας
Τα πρωτοσέλιδα
 
Σαν Σήμερα...
 
Εορτολόγιο

Πηγή

 
Τα νέα μας

Enter your email address:

Delivered by FeedBurner